Vormgever, lasser en kunstenaar Rob van Acker is Werkgebouwer in hart en nieren. Hij is één van de vijf pioniers van het collectief. Rob maakt toegepast werk en kunst. De gemene deler van de twee is ‘ijzer’, vandaar zijn bedrijfsnaam Rob van Acker – ijzer WERK. “Ik heb op allerlei plekken in de wereld gewerkt in uiteenlopende vakgebieden, maar altijd met mijn handen. Alleen iets ontwerpen of bedenken is niets voor mij, ik wil het ook uitvoeren. Van complexe technische uitdaging tot creatief vrij werk en alle combinaties van die twee. Wat ik het allerleukste vind, is iets bedenken dat er nog niet is, maar dat wel een antwoord is op de vraag van de klant. Ik maak vaak iets waarvan de klant geen idee had dat het kon.”
Echt blij wordt Rob van nieuwe dingen proberen. “Ik zeg vaak ‘oh ja, dat doe ik wel’. Soms denk ik een paar dagen later ‘waarom heb ik hier ja tegen gezegd?’ Aan het eind komt dan dat fijne geluksmoment als het toch is gelukt. Mijn optimisme en dat tikkeltje naïviteit raak ik nooit kwijt.” Rob is opgeleid aan de Design Academy in Eindhoven met afstudeerrichting public space. De laatste jaren kwam die publieke ruimte weer op zijn pad. “Bij opdrachten voor de openbare ruimte, begin ik altijd bij de context om van daaruit toe te werken naar het product. Zo houd ik rekening met de historie en de context van de plek waar het werk komt te staan. En vervolgens ben ik heel blij als ik zie dat het object door mensen op straat wordt gezien en gebruikt. Zoals mijn stadsmeubels in Heerlen centrum en in buurtpark De Groene Poort Oost in Maastricht en zoals mijn kunstwerk Roots and Wings bij de Hotelschool in Maastricht.”
Op de Tapijnkazerne was Rob al een tevreden Werkgebouwer, maar de plek aan de Griend is volgens hem een verdere stap vooruit. “Ik ben er heel blij mee dat we hier meer ruimte hebben en met meer mensen en meer ambachten zijn. De diversiteit is heel inspirerend. En de inrichting zorgt dat we makkelijk elkaars nabijheid zien en ervaren. Dankzij het Werkgebouw kan ik projecten oppakken die ik in mijn eentje niet zou kunnen doen. Omdat het zwaar en veel werk is in korte tijd of omdat er elementen bij horen waar ik minder goed in ben. Het is makkelijk om aan de lunchtafel iemand te polsen. Ik vraag Christophe en Guido van REIB vaak om hulp als er een computertekening nodig is om iets te laten laseren of snijden. Meubels maak ik samen met Vladimir. Stoffering doe ik met Benedicte. En Melianthe bedacht de kleuren voor de blokken die ik maakte voor Autoluw Wyck. Samenwerken is de beste en leukste manier om je vast te houden aan je eigen specialisme en om mensen echt goed te leren kennen.”
